بخشيد. سال 1393، "انجمن گلها" در بارسلون افتتاح شد، ولي نخستين جشن آن در سال1395 برگزار شد.
برجستهترين اديب بِرناتمِتگه بود كه نهتنها بهوسيلهٴ او آثار بوكاچيو و پترارك به كاتالونيا، بلكه به سراسر شبهجزيرهٴ اسپانيا راه يافت، وي زبان مادري خود را به سطح والايي رساند.
در اين اثنا، توسعهٴ لغوي زبان ادامه مييافت و از اين لحاظ از سرمشقهاي پرونسي پيروي ميشد. غزلهاي عاشقانه الهامبخش خوان مارش شد (تولد: مملكت بلنسيه در حدود 1335؛ وفات: اوايل سدهٴ پانزدهم)، تا در سال 1371 واژهنامهٴ شعري خود را تأليف كند. وي در آن كتاب كارهاي پرونسي را بهتر كرد، چون فرهنگستان تولوز نتوانسته بود يك واژهنامه تدوين كند.
واژهنامهٴ مارش يك فرهنگ قافيه بود، ولي اين كاملاً طبيعي است. در ميان بسياري ملل (مثلاً چينيان) چنين واژهنامههايي بر ساير اقسام پيشي گرفته بود. در هرحال ميتوان واژهها را بهترتيب هجا يا حروف آخرشان مرتب كرد، درست همان طور كه با حروف اولشان. كار لغوي ديگري اندكي پس از آن توسط لوئيس داورسوي بارسلوني (برآمدنش 1410) انجام گرفت و آن كتابي بود در فن شعر شامل يك واژهنامهٴ شعري.
براي پدروي آدابدان رسالههاي نجومي و اخترگويي به زبان كاتالونيايي نوشته شد و در سال1366 زيجي تنظيم گرديد.
يكي از مفاخر كاتالونيا مكتب يهودي نقشهنگاري بود كه در مايوركا وجود داشت.
شاهكارهاي آن عبارت است از نقشهٴ جهان كاتالونيايي از سال 1375 و نقشهنگاران اصلي از اعضاي خانوادهٴ قِرِسقاس بودند، ابراهيم قِرِسقاس و پسرش يهودا، بعدها گابريل دو والسِكا (از اعضاي همان خانواده)، و مسيا (ماتئو) دو ويلادِستِس.
در اين مورد بايد اشارهاي كرد به روٴياها، منظومهاي (در 1328 بيت) از برنات دو سو، تنها شاعري كه روسيون از كاتالونيا ذكر كرده است. برنات دو سو در سال 1335 اميرميلاس بود و در سال 1385 درگذشت.
روٴياها جغرافياي سياسي اروپا را بيان ميكند و نشانهاي رسمي سيزده كشور را شرح ميدهد كه عبارت است از فرانسه، انگلستان، پرتغال، مجارستان، ناپل، قبرس، كاستيل، آراگون، ارمنستان، اسكاتلند، سيسيل، ناوار و قسطنطنيه. اين مستلزم مقايسهاي ميان آن و كتاب سرزمينها تأليف يك فرد فرانسيسي كاستيلي در سال 1348 است.
روٴياها ممكن است از آن اقتباس شده باشد، يا هر دو از يك مأخذ مشترك؟
رسالهاي در باب جراحي از سموئيل اسپريال در يك نسخهٴ متعلق به كتابخانهٴ واتيكان در دست است كه به خط عبري نوشته شده و هنوز مورد بررسي قرار نگرفته است.
تاريخهاي شايان تحسين كاتالونيايي شامل يكي از آنها به نام شاه پدروي آدابدان است، و مربوط به سالهاي 1300 ـ 1380. او حامي ادبيات كاتالونيايي بود؛ نهتنها تاريخهاي مختلفي